Πως το Internet διαμορφώνει την οικονομία

Ίσως τελικά η θεωρία της αρχής του F. Pareto  – δηλαδή το 20% των προϊόντων δημιουργεί το 80% του τζίρου – δεν είναι πάντα ο κανόνας. Το 2004 ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Wired, Chris Anderson, υποστήριξε ότι σχεδόν όλα τα προϊόντα που προσφέρονται στο διαδίκτυο πωλούνται, ανεξάρτητα από το πόσο εξωτικά ή περιττά φαίνεται αρχικά να είναι. Αυτό σημαίνει πως ο υψηλός τζίρος προτιμά την ποικιλία, πάρα την ομοιομορφία.

internet economyΟ Anderson χρησιμοποιεί ένα γράφημα καμπύλης για να στηρίξει την άποψη του. Αριστερά η καμπύλη σκαρφαλώνει απότομα προς τα πάνω . Πρόκειται για Best Sellers βιβλίων και υπερπαραγωγές ταινιών που αντιστοιχούν στο 20% της αγοράς. Η καμπύλη κατεβαίνει απαλά και επιμηκύνεται προς τα δεξιά, οπού βρίσκονται τα λιγότερο δημοφιλή βιβλία και ταινίες. Σε αυτό τον άξονα η ούρα της καμπύλης είναι πολύ μακρύτερη σε σύγκριση με την κατακόρυφη. Μπορούμε ενστικτωδώς να υποθέσουμε ότι ισχύει η αρχή του Pareto: τα Best Sellers (το 20%) αποφέρουν περισσότερο από τα υπόλοιπα (80%).

Ωστόσο οι αριθμοί υποδεικνύουν το κάτι άλλο. Η μακριά ούρα (έτσι ονομάζει ο Anderson τον μεγάλο διαμήκη άξονα της καμπύλης) επιτυγχάνει έναν υψηλότερο τζίρο από τα λίγα και πιο πτυχωμένα προϊόντα (Best Sellers).

Η μαζική αγορά θέλει βιβλία με κορυφαίες πωλήσεις – Best Sellers, αλλά υπάρχει και ζήτηση για προϊόντα περιορισμένης ζήτησης. Η περιορισμένη ζήτηση είναι χαμηλή αλλά στο σύνολό τους τα προϊόντα περιορισμένης ζήτησης έχουν μεγαλύτερη αξία από τα επιτυχημένα προϊόντα.